Het exorcisme heeft plaats op 3 april 1856. Dat kan ik afleiden uit brieven die Jan Bartel bewaarde in zijn blauw schrift waarin hij vele gegevens noteerde over zijn familie, de erfenissen, de verpachting, aankoop en verkoop van gronden en zoveel dingen meer. Een schat aan informatie.

Tussen de opeenvolgende bladzijden zitten er ook losse documenten, waaronder een hele correspondentie met onder meer zijn nicht Mimie Braekers, een dochter van Nicolaas Hubert (°1775), een broer van zijn vader Willem Frans. Ze heeft hem 2 brieven (in het Frans) geschreven, in de eerste (transcriptie) vraagt ze Jan Bartel om naar haar toe te komen in Bree en in de andere (transcriptie)staat de datum van 3 april. Mijn nieuwsgierigheid is vooral gewekt door de reactie van Jan Bartel zelf die bij die brief gevoegd is. Daarin schrijft hij dat hij bijna in het graf was beland en dat hij door Gods gratie van de duivel is verlost.

Er zitten 6 brieven bij van priester Karel, ook een neef van hem, een broer van Mimie. Ik geef ze hier in mijn transcriptie in de volgorde, waarvan ik, volgens de inhoud, denk dat het de juiste is: brief 1, brief 6, brief 4, brief 2, brief 3 en brief 5. Ik geef ook de originele brieven, zodat de lezer kan zien of ik alles juist gelezen heb: origineel 1, origineel 6, origineel 4, origineel 2, origineel 3 en origineel 5. De correspondentie in in het Nederlands. Hij spreekt Jan Bartel aan met «Heer en Vriend». De antwoorden van Jan Bartel zaten begrijpelijkerwijs niet bij de documenten.

Ik probeer ook de context te begrijpen maar vind niet direct een reden voor zijn pijn en smarten. Het enige document uit die tijd dat enigszins wijst op onheil is een in het Frans opgestelde brief (die heel gehavend is en geschreven op 8 januari 1856). Daarin verklaart veearts J H Purnot dat hij door burgemeester Braekers gevraagd is om zijn veestapel te onderzoeken, waarvan 3 beesten lijden aan chronische diarree en die langzaam dood zouden gaan.Hij besluit een beest dat volledig verloren is te slachten en tot een autopsie over te gaan. Hij heeft inderdaad die chronische diarree vastgesteld die het beest volledig uitput. Een oorzaak kan ik in de gehavende brief niet vinden maar alles lijkt vrij natuurlijk. Hij heeft de twee andere beesten aan een “tonische samentrekkende medicatie” – une médication tonique astringente – onderworpen maar heeft weinig hoop dat ze het redden.

Op 28 januari 1856 verklaart diezelfde dierenarts dat hij verschillende medicamenten gebruikt heeft om de twee koeien te genezen maar dat er geen verbetering is. Hij denkt dat ze verloren zijn.

De mensen die ik aangeschreven heb denken omwille van deze laatste brieven dat er exorcisme is gedaan op de koeien in de hoop zo zijn veestapel te redden. Kristof Smeyers begint in zijn bovenvermeld boek op blz. 80 trouwens met “Want wie van de duivel spreekt… behoede zijn koeien.”

Hier ook nog wat familiale context waar niets er op wijst dat er is niet goed ging in het gezin van Jan Bartel en zeker niet iets waardoor hij “bijna in het graf was beland”.

Onze rechtstreekse voorouder Jan Bartholomeus Braekers is in 1856 58 jaar. Hij is geboren in Beek op 7 december 1798. Hij sterft op 28 september 1876, ook te Beek, «in het huis gelegen in het dorp binnen deze gemeente onder nummer zeven en zeventig».

Zijn vrouw, Anna Maria Waelbers is in 1856 50 jaar. (Ze sterft in 1868). Ze zijn getrouwd in 1828.

Ze krijgen 8 kinderen. Hun situatie in 1856:

Hendrik °1829 27 jaar en dan nog ongehuwd

Jan Theodoor °1831 25 jaar, ongehuwd (gebleven?)

Willem Frans °1834 22 jaar en dan nog ongehuwd

Peter Jacob °1837 19 jaar en dan nog ongehuwd

Hugo Hubert Quintus °1840 16 jaar en dan nog ongehuwd

Maria Helena Agnes °1843 13 jaar en dan nog ongehuwd

Juliana °1846 10 jaar en dan nog ongehuwd

Maria Pia °1849 7 jaar en dan nog ongehuwd

Zijn ouders zijn dan al overleden:

Willem Frans (ook burgemeester) in 1849 (79), Maria Smeets, diens eerste vrouw in 1811 (44 jaar) en Joanna Catharina Scheijmans, diens tweede vrouw in 1845 (74)

Willem Frans was een broer van Nicolaas Hubert °1775. Deze had 9 kinderen waarvan

4 priesters

Karel °1828 in 1856 28 jaar

Jan Hubert °1832 24 jaar

Louis Bartholomeus °1834 22 jaar

August Willem Hubert °1838 18 jaar

een dochter Mimie (Marie Agnes Mechtildis) °1829 en in 1856 nog ongehuwd. Ze was dan 27 jaar.

In 1856 is Jan Bartel nog steeds burgemeester van Bree. Dat was hij geworden in 1846 en is hij gebleven tot 1876. De dag voor zijn dood heeft hij nog een huwelijk ingeschreven als burgemeester. Hij is volgens zijn doodsprentje, «haastig overleden».

Letterlijke tekst van het document, voorkant.

Deeling van zilvere servies van wijlen frans braekers tusschen zijne kinders jan bartel, jan hubert, antoon, helena, en kinders van agnes braekers zeg kinders geusens

te Beeck den 28 oct 1849

de paert van pj geusens mindjr (minderjarig?) is in handen van Heer Hubert Braekers

achterkant

n° 1 kinders geusens
1 zilveren mostertpot 49,50
3 lepels met ronde ?? stert 29,25
2 zware furchetten 24,00

(totaal 102,75)

n° 2 heer hubert
1 groote dienlepel 44,75
3 lepels met spitze stert 24,25
4 vorken 34,65

(totaal 103,65)

3 helena
1 zilvere zoutvat 20,15
2 zilvere spooren 23,50
3 fourchetten get?? 26,25
2 zware lepels 28,00

(totaal 97,90)

4 bartel
1 zilvere zoutvat 21,75
2 zware lepels 28,50
3 fourchetten ?? 26,25
6 suikerlepels 17,25
2 mostaats?lepels 5,00

(totaal 98,75)

5 antoon
1 groote potage ??? lepel 27,25
3 lepels 29,25
4 fourchetten 34,65
2 suikerlepels 6,50

(totaal 97,65)

Uitleg bij de tekst. Zie hiervoor ook de Braekers-stamboom.

Willem Francis Braekers, geboren op 21 mei 1770 in Beek overleed er op 1 september 1849. Zijn eerste echtgenote Maria Smeets was al overleden op 23 april 1811 en zijn tweede Joanne Carharina Scheijmans op 13 oktober 1845. De kinderen die dan nog in leven zijn krijgen allen een ongeveer even groot deel van het servies.

N° 1 kinders geusens: zijn oudste dochter Maria Agnes was gehuwd met Pieter Jan Geusens. Beiden waren overleden op het moment van de deling. Vier van hun kinderen zijn dan nog in leven: twee dochters Joanna Catharina (1821-1854) x Paul Hubert Haels, Anna Maria (1824-1890) x Jan Mathijs Paredis en twee zonen Gerard (1826-1887) x Anna Margarita Van Eijgen en de minderjarige Pieter Jan (1829-1911), die priester geworden is. De Hubert Braekers die het deel van de minderjarige bijhoudt is waarschijnlijk Nicolaas Hubert Lodewijk, een broer van Willem Francis. Deze Hubert leefde van 1775 tot 1852 en was bierbrouwer en eerste plaatsvervanger bij het vredegerecht van het kanton Bree. Op 7 augustus 1850 wordt Pieter Jan 21 en meerderjarig zoals blijkt uit dit uittreksel van een document opgemaakt door Jan Bartel in 1850 en gericht aan de erven van Frans Braekers. Hij had de gewoonte om alles “pro memorie” in een schriftje te schrijven.

N° 2 heer hubert: dit is Jan Hubert, priester, geboren op 5 juni 1808 en overleden op 29 december 1849, twee maanden na deze deling. In zijn testament van 28 december laat hij (“ten elfden”) aan zijn neef Pieter Jan Geusens, student te Sint-Truiden, “buiten aendeel, dertig ellen flessen doek voor hemdens, mijne boekenkas met alle latijnsche boeken”.

3 helena: Anna Helena is geboren op 10 april 1796 en overleden op 10 april 1866. Ze was gehuwd met Peter Arnold Van Eijgen.

4 bartel: Jan Bartholomeus is geboren op 7 december 1798 en overleden op 28 september 1876. Hij huwde met Anna Maria Waelbers.

5 antoon: jan antoon is een kind uit het tweede huwelijk van Willem Frans met Joanna Catharina Scheijmans. Hij is geboren op 31 maart 1818 en overleden op 5 januari 1887.

Het ene schriftje bevat Nederlandstalige brieven die dan in het andere schriftje vertaald zijn. Het kan natuurlijk ook omgekeerd geweest zijn. Het gaat hier waarschijnlijk ook om een soort kladschriften vermits de brieven gewoon achter elkaar in een klein schriftje geschreven zijn.

Er zijn meer Nederlandstalige brieven dan Franse. De Nederlandse brieven staan niet altijd in de juiste volgorde. Ik kan niet met zekerheid achterhalen of het om een vertaling van het Nederlands naar het Frans gaat of omgekeerd, maar denk dat hij eerst de Franse brieven heeft geschreven of overgeschreven. Dit omdat ze mooi achter elkaar genummerd zijn. De oefening is dan waarschijnlijk geweest om die brieven naar het Nederlands te vertalen. Het valt ook op dat de Franse brieven met iets meer zorg geschreven zijn.

Hij tekent ze een enkele keer met H B maar meestal met H Braekers.

Het schriftje met Franse brieven is gedateerd op 16 januari 1857. Hij was toen 17 jaar.

Cahier de lettres

Ce livre appartient

à

H.Braekers

au collège à Weert

le 16 janvier 1857

In het schriftje met de Nederlandse brieven schrijft hij het volgende op de eerste bladzijde:

H Braekers

Braeken

Braekers

Beeck

Près de Brée

De namen van

gekken vindt men

over

H Braekers

Beeck

Het Franse schriftje eindigt met de brief over verscheidene onderwerpen en daaronder staat Weert le 17 juillet 1857.

Hieronder de (meestal) genummerde onderwerpen van de brieven. Ik heb niet alle brieven gefotografeerd.

Ik heb hierbij alvast twee vragen:

– waarom stuurde zijn vader, Jan Bartholomeus, zijn zoon naar het college in Weert en ging hij niet naar school in Bree? Jan Bartholomeus was burgemeester in Beek. Vanaf 19 maart 1846 ondertekent hij de akten uit de BSals burgemeester. Hij was geboren te Beek op 7 december 1798 als zoon van burgemeester François – het ambt komt terug in de familie! – en Maria Smeets. Hij was landbouwer en huwde te Beek op 27 februari 1827 met Anna Maria Waelbers, geboren op 27 november 1806 te Beek als dochter van Hendrik en Maria Helena Hugo. Ze kregen 8 kinderen. Zij overleed te Beek op 18 juni 1868. Hijzelf overleed in Beek op 28 september 1876. Op 1 februari 1861 tekent Hendrik Reyskens akten 7 en 8 als schepen en akte 9 is weer ondertekend door Jan Bartholomeus Braekers. Zijn laatste akte – n° 16 – tekent hij op 27 september 1876 en de akte van zijn overlijden – akte 17 – daags nadien is ondertekend door schepen Jan Mathijs Tholen. Dat blijft zo tot 17 december 1876. Bartholomeus overleed dus ook als burgemeester.

In zijn eigen schrift dat bewaard is gebleven noteert hijzelf het volgende:

Jan Bartel Braekers te Beeck

is voor de eerste mael burgemeester benoemd

door koninglijk besluit geautoriseerd

tot de vereeniging der functie van gemeente

secretaris met die van burgemeester den

20 augustus 1847

en het tweede koninglijk besluit van

de benoeming als burgemeester te Beeck

is in datum van den 17 december 1848

als wanneer de keus heeft plaats gehad in october

Jan Bartholomeus heeft in 1871 ook nog het volgende genoteerd over zichzelf en zijn zoon:

Jan Bartel Braekers geboren te Beeck den 1 december 1798 is door koninklijke besluiten benoemd als volgt

1° 23-02-1846 als burgemeester in vervanging van Leonard Gielen op Emons hof

2° 20-08-1847 als secretaris functie vereenigt met die van burgemeester

3° 17-12-1848 bij geheele nieuwe reorganisatie van gemeens raed weder burgemeester

4° 29-12-1854 weder als burgemeester

5° 30-01-1861 weder als burgemeester

6° januari 1867 wd burgemeester

bij deliberatie van de gemeenteraad van Beeck in dato 25-03-1870 is Hugo Hubert Quintus Braekers als plaatsvervangende secretaris van zijne vader benoemd en goed gekeurd door de permanente deputatie en 20 mei volgende en op de pensionkas ingetekent die 29 mei 1870 en voor deze vernieuwing gestort op de bank te Hasselt den 1 augustus 1871 de som van 16 fr 17 centimen

– waarom moesten ze in Weert in het Frans leren corresponderen? Het college ressorteerde op dat moment onder het Roermondse bisdom (bron Wikipedia).

Ik wil hier ook nog vermelden dat over Hugo Hubertus Quintus Braekers en zijn echtgenote Joanna Maria Braeken een interessant artikel verschenen is in Het Ezendröpke van mei 1997. Daarin staat onder meer een foto van het hele gezin uit 1920 en een foto van het erf het Graeven uit 1919. Verder nog een foto van zoon Jozef te paard. Dit alles in een artikel gewijd aan het honderdjarige Graeven, een hoeve afgebeeld op de omslag. Zelf heb ik ook nog een foto gemaakt van het Graeven, van een zijzicht en van de steen die in de muur gemetseld is.

familie%20indekeu%28_%29.pdf

Rivaliteit tussen de families Pendris en Indekeu; en hoe een dubbeltje rollen kan
Toen Matheus Indekeu omstreeks 1811 in Neeroeteren toekwam, was de familie Pendris er sinds een eeuw de “leading family”. Al in 1720 was een notaris Willem Pendris ook secretaris van de gemeente Neeroeteren en dat was hij alleszins nog op 22 februari 1741. Vermoedelijk was hij dezelfde persoon als Gulielmus Leonardus of Wilhelm Pendris (1705- 1763) uit Neeroeteren, die bij zijn dood nog secretaris in Opoeteren was. Zijn zoon Paulus Gisbertus Pendris (1740-1790) was van 1772 tot zijn dood in 1790 luitenant-drossaard van het ambt Stokkem en diens ongehuwde zoon Wilhelmus Jacobus Gisbertus (1774-1851) was burgemeester van Neeroeteren in de jaren 1820-1825 en 1830-1842; hij overleed in het huis Scholtissen aan het Neeroeterse dorpsplein in 1851.

De inwijkeling Matheus Indekeu bleek in het dorp echter vrij vlug aan aanhang gewonnen te hebben, en dat was overduidelijk een doorn in het oog van Willem Pendris die tot twee maal toe (in 1825 en in 1843) de burgemeesterssjerp aan Matheus Indekeu moest afstaan. De twee politieke opponenten moeten het totaal “not done” gevonden hebben toen omstreeks 1840(?) Jean Mathieu Indekeu, de oudste zoon van Matheus, verliefd werd op Maria Paulina Peeters, de dochter van de jongste zus van Willem Pendris! De laatste, Maria Gertrudis Pendris (1780-1869), huwde op 29 juni 1809 met haar dorpsgenoot Philippe Peeters (1779-1857), die “sergeant” was in het garnizoen van Maastricht en jarenlang diende als onderluitenant van Napoleon (zijn sabel bleef bewaard bij de familie Indekeu van Zoutleeuw en wordt nu in Brussel bewaard). Van 1825 tot 1837 fungeerde oud-militair Peeters als gemeente-ontvanger in Neeroeteren.

Toen Matheus Indekeu in 1850 als burgemeester overleed, zou men kunnen verwacht hebben dat zijn oudste zoon Jean Mathieu, op dat ogenblik 37 jaar oud, in vaders voetsporen wilde treden. Niettemin bleek hij geen aspiraties in die zin te hebben. De burgemeesterstitel keerde terug naar de familie Pendris, in de persoon van Guillaume Peeters (1815-1900), die echter in 1854 als notaris naar Rekem vertrok en de burgemeesterssjerp ging over naar zijn broer, dr. Paulus Gisbertus Peeters (1819-1898), die burgemeester tot zijn overlijden in 1898. Beide opeenvolgende burgemeesters Peeters waren broers van de Maria Paulina Peeters op wie Jean Mathieu Indekeu verliefd geworden was …, en Jean Mathieu heeft misschien wel gedacht dat hij eventuele politieke ambities moest onderdrukken als hij zijn Maria Paulina ooit in het huwelijksbootje wilde krijgen?

De echtgenoten Peeters-Pendris overleden in het huis Scholtissen (Dorp 24): hij op 9 augustus 1857 en zij op 22 januari 1869. Jean Mathieu Indekeu en Maria Paulina Peeters moesten misschien wel omwille van de zogenaamde naijver tussen de families Pendris en Indekeu hun aanvankelijke huwelijksplannen opbergen. Pas op 28 februari 1859 stapten ze in het huwelijksbootje; hij was toen al 46 jaar oud en zij 41! Hadden zij willen wachten tot alle ouders overleden waren? Verloren zij toch hun geduld? In elk geval, bij hun huwelijk was de 79-jarige moeder Pendris present; de kranige dame overleed overigens pas 10 jaar later.

Jean Mathieu Indekeu-Peeters (1813-1882) (generatie 2 – deel 1)
Landbouwer-grondeigenaar en stamvader van de tak Neeroeteren-dorp alias “van de notaris”
Jean Mathieu Indekeu werd op 7 januari 1813 te Neeroeteren geboren als tweede kind – en als oudste kind in leven – van Matheus Indekeu en Joanna Gertrudis Janssen. Toen zijn vader, de burgemeester, in 1850 overleed, was de oudste zoon nog landbouwer. Wij mogen redelijkerwijze aannemen dat hij dan nog in het ouderlijk huis woonde, in het huis Lipsen in het Geisteren 52, samen met zijn ongehuwde broer (de bierbrouwer Petrus Johannes) en zus (Maria Gertrudis), die er zouden overlijden respectievelijk op 26 augustus 1859 en op 12 maart 1861.

Jean Mathieu was – ingevolge de voormelde familiale naijver – al 46 jaar oud toen hij op 28 februari 1859 huwde met de ook niet meer piepjonge, want 41-jarige dorpsgenote Maria Paulina Peeters (1818-1905). Daags tevoren sloten de trouwlustigen voor notaris Schoolmeesters uit Maaseik een huwelijkscontract. De bruid was niet de eerste de beste. Haar oudste broers Willem (Guillaume) en Paul waren respectievelijk notaris in Rekem en geneesheer/burgemeester in Neeroeteren. Haar jongste broers Jan Lodewijk en Philippe Jacobus waren geestelijken en zouden hun “carrière” beëindigen als pastoor-deken, respectievelijk in Peer en in Tongeren. Bij het burgerlijk huwelijk ondertekende de moeder van de bruid als enige overlevende ouder mede de akte. Dat moeder Pendris en de broers Peeters de huwelijksakte mede ondertekenden, lijkt erop te wijzen dat toen van familiale naijver tussen Indekeu en Pendris geen sprake meer was.

Vermoedelijk ging het “jonge” paar onmiddellijk daarna wonen in het Scholtishuis aan het Dorpsplein, waar eeuwenlang het “hoofdkwartier” van de familie Pendris was. Na het overlijden van schoonmoeder/moeder Pendris in 1869 mochten Jean Mathieu Indekeu en zijn vrouw door familiale deling eigenaar worden van het statige dorpshuis, waar Jean Mathieu zou overlijden op 7 maart 1882. Maria Paulina Peeters erfde Scholtisse met alle inboedel, als tegenprestatie voor de studiekosten die haar vier broers bij de ouders hadden teweeggebracht. Dat viel niet in goede aarde bij voornoemde broers Peeters.

Bron: https://adoc.pub/hulp-uit-onverwachte-hoek-de-inschrijvingsregisters-van-de-a.html – uittreksel Vlaamse Stam, jg. 44, nr. 3, mei 2008; bovenstaande tekst staat op pp. 299-300.

In een in het Frans opgestelde akte uit 13 oktober 1842 (recto – verso) staat dat hij voor de vrederechter van Bree verschijnt. Dat is Arnold Ferdinand Jacques De Borman, bijgestaan door de ontvanger van Bree, Jean Henri Jacques Vlecken, die de rol van de zieke griffier vervult. Hij moet volgens boven genoemde wet vergezeld zijn van 5 getuigen. Dat zijn volgens de akte allemaal notabele inwoners van Beek:

Hubert Ercken, Nicolas Konings, secretaris van Beek, Bartolomeus Dreesen, gehuwd met Maria Helena Braekers, een zus van François. Hij was burgemeester van Beek van 1808 tot 1820. Guillaume Driesen en Adrien Ercken.

Frans is van vele markten thuis (zie het artikel over landbouwer Frans) en heeft van de dienst Water en Bos, de visvangst gehuurd op het kanaal Maastricht – ‘s Hertogenbosch, van aan de brug van Bree tot aan die van Bocholt, voor een termijn van 6 opeenvolgende jaren, vanaf 20 juli 1829 tot 20 juli 1835 en dat voor 143,91 frank.

Op 30 oktober 1830 wordt de dijk van het kanaal doorgestoken vlakbij Neeroeteren om zo de verbinding tussen beide voornoemde steden te onderbreken. Gevolg: alle water loopt uit het kanaal en van visvangst is er dan geen sprake meer natuurlijk. De schade wordt geëvalueerd op 122 fr per jaar. Dat maakt voor de duur van het huurcontact 579, 50 fr (122 x 4 jaar, 8 maanden en 20 dagen (van 30 oktober 1830 tot 27 juli 1835) = 579,50). En dan is daarbij niet inbegrepen het verlies van vismateriaal dat hij niet heeft kunnen gebruiken.

Pas op 28 januari 1845 volgt er een akte (recto – verso) opgesteld door Michiel Hillen, bouwman wonende te Beek, die als expert benoemd is op 13 december 1844 door de Bestendige Deputatie van Limburg. Hij schat de schade jaarlijks op 120 frank. Hij heeft daarbij overwogen dat Frans Braekers zijn materiaal aan een lagere prijs heeft moeten verkopen. Hij merkt ook op dat het ingediend schadebedrag zeker niet te hoog is berekend, zeker omdat het de enigste visserij was in de streek.

Waarom hij er dan toch 2 frank vanaf pitst en of het bedrag ook zo is uitbetaald, heb ik nog niet gevonden.

Ik ben dan eens gaan zoeken naar die sabotagedaad van eind oktober – over de datum bestaat geen eensgezindheid – en zie hier wat ik heb gevonden.

Ik citeer F. Medaer, Verbondenheid over de grenzen heen, p. 29 over een feit dat eerder die maand plaats vond: «Eind augustus 1830 brak de revolutie uit en begin september kreeg de opstand ook Limburg in zijn greep. De ene na de andere Limburgse stad – aan beide zijden van de Maas – kozen expliciet de zijde van België. Begin oktober beschadigden Maaseikenaren een sluis op de Zuid-Willemsvaart in Lozen. Daardoor konden een paar schepen niet doorvaren naar Maastricht om er het Hollands garnizoen te bevoorraden.»

In «Hoe een provincie in twee delen werd gesplitst» van G.J.B. Verbeet, uitgegeven in 1985, lezen we op p. 25: «Maaseik maakte van de overgang naar het nieuwe bewind vanaf 20 oktober een meerdaags stadsfeest. Met de harmonie voorop werd de Brabantse driekleur van buiten de stadspoort naar het centrum gedragen. Daarna was het een grote kermis. Onder leiding van de gebroeders André en Mathieu Paumen werd een groep gevormd, die op 27 oktober een gat sloeg in de duiker van de Zuid-Willemsvaart bij Neeroeteren, waardoor het kanaal onbevaarbaar werd.”

P. Maes, Geschiedenis van Bree, II, p 231 schrijft «Vanaf 1830 sneden de Hollanders negen jaar lang alle toevoer van water tot het kanaal af, zodat het droog stond.» Dat lijkt mij niet op die sabotage te wijzen.

In het tijdschrift De Maaseikenaar, jaargang XIV, 1983, nr. 3, vind ik op bladzijde 24 in de rubriek “Maaseiker rariteiten” onder de titel “Maaseik zuchtte driemaal” volgend kort artikel:

“In de nacht van 28 oktober 1830 hadden 3 stadsgenoten-patriotten Jos Wolfs, André Paumen en Sedaine (de Hollanders wilden ons land heroveren) de kanaaldijk te Neeroeteren doorgestoken. Alzo wilden ze beletten dat het leger te Maastricht kon bevoorraad worden.

De militaire overheid, overtuigd (misschien was er verraad) dat dit Maaseikenaren hadden gedaan, stuurde de hertog van Saksen-Weimar met een leger – groot 8000 man – om onze stad te straffen. Hij nam zo maar alle fondsen uit de openbare kassen mee alsook de 8042 fr. uit de stadskas. Gedurende de 15 uren lange bezetting waren de minder dan 5000 inwoners verplicht die 8000 kornuiten alles te geven, wat ze maar eisten, vaak onder doodsbedreigingen.

Of er daarna gezucht werd!”

Ik heb op internet het volgend artikel gevonden verschenen in Limburg-Het Oude Land van Loon 95 (2016) “Jean Jacques-Arnaud Gérardot de Sermoise (1769-1852) – Over zijn soms “hobbelige” carrière bij de dienst Bruggen & Wegen (1803-1838)” van auteur Bruno Indekeu. Op p. 75 staat dat hij zelfs verdacht werd van sabotage aan de Zuid-Willemsvaart (in de nacht van 27 op 28 oktober 1830), waardoor deze helemaal leeggelopen was.

Onder https://adoc.pub/hulp-uit-onverwachte-hoek-de-inschrijvingsregisters-van-de-a.html vind ik in Vlaamse Stam, jg. 44, nr. 3, mei 2008 op pp. 299-300 een hoofdstukje over de “rivaliteit tussen de families Pendris en Indekeu; en hoe een dubbeltje rollen kan”: Al vanaf 1817 werd Matheus [Indekeu] in de geboorteakten van zijn kinderen vermeld als landmeter en – hoe kan het anders? – als bierbrouwer. Vanaf 1820 vond hij zijn weg in het plaatselijke bestuur en werd gemeentesecretaris. Al een eeuw lang stond de familie Pendris in Neeroeteren aan de top van de sociale ladder, maar in 1825 slaagde Matheus er in om tot burgemeester benoemd te worden. N.a.v. van de incidenten bij de Belgische onafhankelijkheid (1830) hing hij die burgemeestersjas aan de wilgen. In de nacht van 27 op 28 oktober 1830 was er een dijkdoorbraak van de Zuid-Willemsvaart, tussen Neeroeteren en Rotem. In de vroege morgen gingen burgemeester Matheus Indekeu en veldwachter Hendrik Everts poolshoogte nemen, maar botsten op een patrouille Hollandse rijkswachters en militairen, die een sabotagedaad veronderstelden en de burgemeester en veldwachter zeer onzacht behandelden. Matheus Indekeu was hier zo van onder de indruk dat hij op 30 oktober 1830 zijn ontslag indiende. Op 13 december 1830 stelde het Belgisch Voorlopig Bewind de vorige burgemeester, Willem Pendris, als dusdanig terug aan.

Tot (voorlopig?) slot citeer ik uit Geschiedenis van Neeroeteren van P.J. Maas, Deel I, pp.457-458: “Te Neeroeteren waren de eerste dagen der Omwenteling rustig voorbijgegaan. Wel had men eenigszins te lijden gehad door de doortochten van troepen, doch de ongemakken welke de inwoners deswegens moesten verduren, waren op verre na niet te vergelijken met de afpersingen van vroeger.

Den 28n October 1830 verergerde de toestand jammerlijk zoodanig dat het plaatselijk bestuur verplicht was zijn ontslag in te dienen. Ziehier de oorzaak van dien plotselingen ommekeer. In den nacht van 27n tot 28n October, was het kanaal tusschen Neeroeteren en Dilsen, boven de tweede ronde kom, doorgestoken of doorgebroken, zoodat de vaart ledig liep en de scheepvaart belemmerd was. [De Hollanders die te Maaseik lagen beschuldigden de Maaseikenaars de vaart doorgestoken te hebben. Om de stad te bestraffen, legde de generaal Saxe-Weimar de hand op de openbare kassen die 8042 fr. inhielden en gebood de inwoners, op doodstraf, al hunne wapens in te leveren]. (Wolters: Notice historique sur la ville de Maeseyck, bl. 45 – boek te vinden op internet)

De burgemeester en de veldwachter begaven zich ‘s morgens vroeg naar de plaats der ramp om te onderzoeken wat er behoorde gedaan te worden, doch “onderweg dicht bij brug n° 24, is bij ons gekomen een detachement marechaussee en curassiers aan welke wij onze kwaliteijt hebben kenbaar gemaakt, egter moeten wij uw met betreuren mede deelen, dat wij van deze zoo slegt zijn onthaald geworden dat wij niet eenen moment meer aarselen om onsen post als burgemeester en bestuurleden zoo dadelijk komen af te leggen….. te meer daar wij op gisteren de papieren hebben ontvangen van de inrichting van een nieuw provisoir gouvernement, door een expresse briefdrager van wege den heer de Brouckere, commissaire te Ruremonde, welke wij op verzoek aan den kapitein van het detachement hebben overgegeven, en alsoo ons dagelijks, bij misverstand en andersints, in de aldergrootste onaangenaamheijd bevinden en blootgesteld zijn”….

Het citaat is getekend door M. Indekeu, W. Thys, J.-M. Vlemelinx, P. Goyens, D. Heymans en L. Goyens.

Auteur Maas noteert ook dat er de tijdens het bezoek van burgemeester Indekeu aan het punt van de doorbraak der vaart, door de Hollandse soldaten wezenlijk doodsbedreigingen tegen hem gedaan werden en dat hij misschien zelfs mishandelingen moest ondergaan.

Op 3 thermidor XI = 22 juli 1803 is Frans Braekers burgemeester. Hij volgt Nicolas Kesters op. De laatste akte die hij ondertekent is van 16 februari 1808.

Frans hertrouwt op 4 februari 1813 in Beek met Joanna Catharina Scheijmans, geboren in december 1770 in Kessenich als dochter van Antoine en Maria Reijven. Ze krijgen 1 zoon. Zij overlijdt op 13 oktober 1845 in Beek.

Hijzelf sterft op 1 september 1849 in het huis gelegen in het dorp met nummer 63. In het bevolkingsregister staat dat hij in 1846 “op Kusters” woonde. Dit is op Kusters of Hugo Hof. Dat ligt vlakbij de kerk en staat in het kadaster van 1840-1843 ingeschreven onder sectie B n° 326, 327, 328 en 329.

In 1846 is er een volkstelling waarbij ook de woningen en de beroepen worden geteld en er is ook een industrie- en een landbouwtelling aan gekoppeld. (Over de woningentelling heb ik het in een ander artikel)

Frans Braekers is in 1846 al een bejaarde landbouwer van 77 jaar maar hij vult toch heel gewetensvol het model B van de Statistiek van den landbouw in. Dat model heb ik niet in mijn bezit maar hij heeft alles gelukkig nog eens op zijn manier overgeschreven in een klein schriftje. Dat is natuurlijk niet zo duidelijk als op een formulier maar we kunnen er toch heel wat informatie uithalen. Onder de link bevindt zich originele document. Mijn transcriptie ervan bevindt zich onderaan mijn tekst. De links heb ik gevonden in een boek op internet “Geschiedenis van de Landbouw in Limburg 1750-1914.” geschreven door J.F.R. Philips, J.C.G.M. Jansen en J.A.H. Claessens en uitgegeven door de Bestendige Deputatie van de Provincie (Nederlands) Limburg in 1965. Het zou natuurlijk interessant zijn als we zijn bedrijf zouden kunnen vergelijken met dat van andere landbouwers in Beek of in de omgeving. Wel kunnen we zeker zeggen dat het geen klein bedrijf was. Dat blijkt ook uit al zijn bezittingen waarover we het nog eens in een ander artikel zullen hebben.

Hieronder bundel ik de informatie die in het document staat. Daaruit blijkt

– dat 2 mannen zich gewoonlijk met de landbouw bezighouden, dat hij 4 mannelijke en 4 vrouwelijke dienstboden in dienst heeft, dat hij 16 mannelijke en 14 vrouwelijke dagloners te werk stelt.

Over het aantal beesten hebben we ook gegevens. (De links komen uit voormeld boek en geven een beetje duiding.) Hij heeft

1 merrie en 1 ruin van meer dan 3 jaar oud, (over paarden), 4 ossen, 7 koeien, 5 jonge ossen, 5 vaarzen, 1 geit en 3 varkens. In een volgende rubriek worden nog eens 7 melkkoeien en 3 varkens vermeld.

Over de teelten komen we onder rubriek 11 te weten welke teelten er waren en op hoeveel grond. Ik geef ze hier in volgorde van oppervlakte.

rogge 7 h 25 a 5 c, boekweit 1 h 62 a 12 c, haver 1 h 62 a, klaver 1 h 50 a 7 c, aardappelen 80 a, gerst 50 a, vlas 48 a, spurrie 31 a, koolzaad 14 a, erwten 13 a 2 c, tarwe 12 a, wortelen 4 a, rapen 3 a 3 c en hennep 2 a.

Hij voegt er ook nog “verschillende landbouwingen” aan toe op 30 a 53 c. Hij komt zelf aan een totaal van 14 h 53 a 70 c. Ik tel er 14 h 56 a 29 c. Dat zijn bouwlanden waarvan hij eigenaar is of waarvan hij het vruchtgebruik heeft. Daarin zijn ook de 1 h 12 a begrepen die hij pacht.

Onder rubriek 16 vermeldt hij

bos 6 h 83 a 20 c, hooiweiden 4 h 40 a 40 c, boomgaerden 18 a 20 c, moeshoven 13 a, hei en lege gronden 76 a 10 c.

Zijn totaal voor de rubrieken 11 en 16 is 26 h 44 a 60 c, ik kom op 26 h 84 a 60 c.

In rubriek 25 komen daar nog bij

spurrie 5 h, wortelen 1 h 1 a, navruchten rapen 1 h 0 a 3 c, aardappelen 4 a 2 c, andere opbrengsten 20 a. Dat geeft een totaal van 7 h 25 a 5 c.

In 1796 is navraag gedaan naar de teelten en oppervlakten die ze in beslag namen. We vinden de tabel met gegevens op blz. 56 van de “Geschiedenis van de Landbouw in Limburg 1750-1914.”

Ik heb vooral gekeken naar de gegevens over Bree en zie daar vele vergelijkingspunten met de statistiek van François. Ik geef hier het grondgebruik in percentages van de bodem in volgorde van belangrijkheid. Je kan zien dat het belang van de teelten van François zowat overeenkomt met die van Bree.

boekweit 38,9, rogge 32,3, natuurlijke weiden 8,4, bossen 4,4, vette weiden 4,3, aardappelen 3,8, haver 3,5, vlas 2,5, gerst 0,7, koolzaad 0,4, erwten en wikken 0,3, hennep 0,3, tarwe 0.

Zie hier de transcriptie van het originele document met de oorspronkelijke lay-out:

Afschrift van het bulletin n° 16 der gemeente van de kadastrale meeting der eigendommen van …¹

Lijst nr B Provincie Limburg. Statistiek van den landbouw (model nrB)

Burgerlijk arrondissement Maeseijk, gemeente Beeck

Lijst der te nemen inlichtingen (besluit van 12 junij 1846)

Naem van den aengever Braekers Fra straet dorp, nr van wooning

I Landbouwelijke bevolking, boven de 12 jaren

1^e leden des huisgezind die zich gewoonlijk met den landbouw bezig houden. Mannen 2. 2^e dienstboden mannen 4. vrouwen 4. 3^e daglooners mannen 16. vrouwen 14

II 4^e peerden boven de 3 jaren merrien 1. ruinen 1. 5^e ossen 4. koeijen 7. 6^e jonge ossen 5. veerzen 5. 9^e geiten 1. 8^e verkens 3.

III 16^e bouwlanden ten titel van eigendom of vruchtgebruik 13 h 41 a 70 c. in pacht 1 h 12 a 00 c zamen 14 h 53 a 70 c.

IV aerd en verdeeling der landbouwingen. 11^e tarwe 00 h12 a 00 c. rogge 7 h 25 a 5 c. gerst 50 a. haver 1 h 62 a. erwten 13 a 2 c. boekwijt 1 h 62 a 12 ca. koolzaed 14 a. hennep 2 a. vlas 48 a. rapen 3 a 3 c. wortelen 4 a. aerdappelen 80 a. klaver 1-50-7. spurrie² 31 a. verschillende landbouwingen 30 a 53 zamen 14-53-70³. 16^e hooiweiden 4 h 40 a 40 c. boomgaerden 18 a 20 c. moeshoven 13 a. bosschen 6 h 83 a 20 c. hei en leege gronden 76 a 10 c zamen gronden 26 h 44 a 60 c⁴

25^e navruchten rapen 1 h 0 a 3 c. wortelen 1-1-0. spurrie 5 h-0-0. aerappelen 4 a 2c. andere opbrengsten 20 a zamen 7 h 25 a 5 c.

26^e melkkoeijen 7. 28^e verkens 3.

1de statistiek staat in blauw schriftje, p. 2 ; dit komt komt op blad 3

2wiki De gewone spurrie komt in het wild voor, maar werd vroeger ook veel verbouwd op arme zandgrond voor veevoer.

3de optelsom van 11^e (zonder die 30 a 53) is eigenlijk 14 56 29

4de optelsom van 14 53 70 en 12 30 90 (van 16^e) is 26 84 60

Hij is geboren en gedoopt te Thulin op 27 augustus 1756. Peetouders zijn Jacques Joseph Lavoine en Marie Augustine Joseph Amand, beiden uit Thulin. Deze Amand is in 1764 ook meter bij de geboorte van Augustine Amand, een dochter van Estienne en Marie Philippe Image, maar ik kan ze nog niet thuisbrengen in mijn stamboom.

In 1792 is Cyrille ouvrier. Als beroep wordt ook manoeuvre vermeld en in 1814 dagloner. Hij trouwt in Thulin op 12 november 1781 met Marie Caroline Lorimier, dochter van ménager Charles Lorimier en Marie Catherine Douchy (gehuwd in april 1758). Deze is geboren te Thulin op 24 juli 1758 en er ’s anderendaags gedoopt met als peetouders Jean Baptiste Lestrade en Caroline Lorimer.  Beiden konden niet schrijven. Getuigen bij het huwelijk waren Isidore Wattier en Alexis Joseph Proveur, beiden kinderen van een ménager van Thulin. In 1833 was ze dagloonster. Ze overlijdt te Thulin op 21 mei 1835. Ze was 82 volgens de akte waarin als getuigen staan veldwachter Pierre Joseph Grapin, 52 en wagenmaker Philippe Joseph Joye, 53. Uit dit huwelijk komen 8 kinderen, allen geboren te Thulin. Hij overlijdt in Thulin op 27 februari 1839, ook 82 jaar oud.

Jean Joseph Amand

Hij is geboren en gedoopt in Thulin op 13 juli 1759 . Peter is Jean François Joseph Dubus en meter Constance Amand. Vader Jean Joseph is niet bij de doop aanwezig. Hij zal gestorven zijn voor 1768 wanneer weer een Jean Joseph geboren wordt.

NN

Een doodgeboren zoon op 28 augustus 1760.

Druon Joseph Amand

Deze man leidt een enigszins merkwaardig leven. Hij is geboren op 25 januari 1762 om 23 uur in Thulin en wordt s’anderendaags gedoopt. Peter is Druon Joseph Rinchon en meter Marie Scholastique Dubuisson. Deze Rinchon is een voorouder van Philippe Rinchon, de auteur van het boek “Thulin sa géographie et son histoire” uit 1925. over de geschiedenis van Thulin. Vader Jean Joseph is ook hier niet aanwezig.

Druon heeft op 15 november 1785 in Brussel een onwettige zoon François met Theresia Dupont uit Eerdegem. Hij is op dat moment pyrobolarius (kanonnier) in het legioen de Lignes. Bij de doop van François in de parochie saint Géry is zijn oom Boniface peter. Die is dan ook pyrobolarius in hetzelfde legioen. Meter is Aldegonde Legrand uit de parochie Notre Dame de la Chapelle in Brussel. Ik heb nergens Eerdegem gevonden en ook geen huwelijk tussen hem en die Theresia.

Bij zijn huwelijk in 1795 is hij molenaar en woont hij in de parochie Quaregnon. Hij trouwt op 9 september 1795 in die parochie Quaregnon met huishoudster Marie Thérèse Gabrielle Maton, dochter van Jean Joseph en Marie Thérèse Daniaux, geboren in Quaregnon op 27 november 1763.  . Het koppel krijgt 3 dochters. Zij overlijdt na 1820.

Bij het huwelijk van de eerste van die dochters, Marie Thérèse in 1820 in Mons, is hij niet aanwezig en de familie is zonder nieuws van hem sinds 20 jaar, sinds de geboorte van zijn derde dochter, zoals dit bevestigd is door de toekomstige bruid, haar moeder en de vier getuigen! Ik weet niet wat er verder van hem geworden is…

Jacques Joseph Amand

Hij is geboren te Thulin op 5 mei 1765 om 18 uur en er dezelfde dag gedoopt. Peetouders zijn Nicolas Joseph Amand en Marie Constance Amand, die niet kan schrijven. Dit is waarschijnlijk dezelfde meter als bij de doop van broer Jean Joseph.

Hij trouwt een eerste keer te Quaregnon op 23 oktober 1787 met Scolastique Caudron, geboren op 29 april 1760 te Quaregnon en er overleden op 24 april 1826. Jacques is dan molenaarsknecht. Getuigen zijn timmerman Frédérique Caudron en draaier (tourneur) Nestor Caudron.

Hij hertrouwt dan op 27 juni 1827 als 62-jarige te Quaregnon met de 33-jarige dagloonster Marie Pacifique Brohee, een dochter van Marie Thérèse Brohée (zie huwelijksakte). Getuigen bij dit huwelijk zijn Ferdinand Dubreux, 55, Edouard Dubreux, 21, Casimir Lenglet (burgemeester schrijft Lenglais), 35 en Nicolas Stievenart, 30, allen van Quaregnon. Hij is dan molenaar van beroep. Zij is geboren te Hainin op 2 mei 1794. Uit dit huwelijk komen 2 kinderen.

Hij overlijdt in Quaregnon op 23 november 1831, 66 jaar oud. Zijn vrouw hertrouwt op 27 april 1836 te Quaregnon met landbouwer Felix Derbaix uit Dour. Ze overlijdt te Quaregnon op 21 januari 1862.

Jean Joseph Amand

Hij is geboren en gedoopt te Thulin op 19 april 1768. Peetouders zijn Boniface Michel Amand (zijn oudste broer?) en Marie Joseph Boulanger. We leren uit verscheidene akten dat hij niet kan schrijven en dat hij van beroep ménager, ouvrier en journalier is.
Hij trouwt te Thulin op 11 november 1790 met Marie Alexandrine Debiève, dochter van Jean Gabriel Debiève (geboren te Thulin op 13 augustus 1732 en er overleden op 7 december 1773) en Marie Antoinette Pierart (geboren te Dour rond 1736) (bron alexis amand). Marie Alexandrine is geboren en gedoopt in Thulin op 5 april 1769. Haar peter is Ferdiand Hénaut en haar meter Anne Joseph Triboux.

Getuigen bij het huwelijk zijn Alexandre Joseph Amand, waarschijnlijk zijn neef, en François Bruyere.

Wanneer hij 38 is, gaat hij de dood van zijn schoonmoeder aangeven samen met haar zoon Jean Baptiste Debiève. Dit is op 29 germinal van het jaar XII, 19 april 1804 om 4 uur. Als hij het overlijden van zijn dochter Marie Augustine gaat aangeven in 1807 woont hij in Ponenghe, het grootste gehucht van Thulin.
Uit zijn huwelijk komen 9 kinderen.
Jean Joseph overlijdt op 22 april 1838 en zijn vrouw op 22 januari 1844, 74 jaar oud. Dit overlijden wordt aangegeven door haar zoon Jean Baptiste en ene Jean Joseph, 38 jaar oud.

Uit de nota’s van Leon Amand haal ik nog volgende gegevens over Debiève. Ze moeten nog eens onderzocht worden en kunnen misschien nuttig zijn voor iemand.
– Ene François Debiève sterft op 08-09-1721, 43, dus geboren rond 1678. LAm schrijft erbij: “inhumé dans l’église … la chapelle de St Martin en verder “le fils François (05-11), + 30 ans, noyé dans la rivière qui va de Crépin à Condé”. (dus geboren rond 1691)

– Marie Adrienne Debiève was 44 toen ze stierf op 19-10-1769. Dus geboren rond 1725.

– Ene Marie Joseph Debiève was 29 toen ze stierf op 31-03-1773 en dus geboren rond 1744.

– Ene Marie Debiève stierf op 77 jarige leeftijd op 24-02-1785, als weduwe van Nicolas Joseph Hénaut. Dus geboren rond 1708.

Grégoire Joseph Amand

Geboren en gedoopt te Thulin op 11 maart 1771. Zijn peetouders zijn Jean Baptiste Amand en Marie Antoinette Malacose (PR p. 557). Beiden kunnen niet schrijven. Deze Malacose is een dochter van Jacques en Catherine Leclercq, geboren op 8 juni 1760.
Grégoire Joseph is dagloner, kan schrijven en is op 26 jarige leeftijd getuige bij de geboorte van Jean Baptiste Baland te Thulin op 23 oktober 1797.

Hij trouwt te Hainin op 9 november 1802 (18 brumaire XI) met Marie Therese Brohee, geboren te Hainin op 28 mei 1763 als dochter van Nicolas (+ voor 1802) en Marie Josephine Saussez. Ze kan niet schrijven. Getuigen bij het huwelijk zijn Leopold Joseph Thomas, een timmerman van 48, Hyacinthe Thomas, een landbouwster van 22, Ignace Thomas, een timmerman van 27 en Jean Baptiste Patoux,  een dagloner  en schoonbroer van de bruid. De ambtenaar van de BS vergist zich op het einde van de akte van familienaam bij de bruid, wanneer hij Saussez (naam van haar moeder) schrijft in plaats Brohée.

Ik heb geen kinderen gevonden tot en met 1808, wat ook vrij normaal is gezien de leeftijd van de bruid.

Zij is geboren en gedoopt in Brussel, in de Sint Catharinaparochie op 15 augustus 1788. Haar peter is Joannes Frans Bevel en haar meter grootmoeder Anne Marie Hobert, allebei wonend in Brussel.

Ze werkt als dagloonster en is bij haar huwelijk 36. Zij trouwt te Thulin op 12 mei 1824 met dagloner Alexis Joseph Dubus, geboren op 22 juni 1782, zoon van Jean Joseph (1742-1817) en Elisabeth Mahieu (ca 1743-1802). Het is haar achterneef want hun grootouders Jean Joseph Amand en Catherine Joseph Amand zijn broer en zus.

De getuigen zijn wagenmaker Philippe Joseph Joie, 44 jaar, landbouwer Dominique Joseph Abrassart, 68, Pierre Jospeh Grapin, veldwachter, 44 en schoenmaker Philippe Joseph Dubuissant, 28. Ze wonen allemaal in Thulin. Ze krijgen een dochter Elisabeth op 30 januari 1825 in Thulin. Ze werd dagloonster van beroep.

Alexis Joseph is een eerste maal gehuwd met Henriette Barbieux waarmee hij een zoon Jean Baptiste heeft, die 56 is in 1865 en een zoon Alexis Joseph geboren op 2 februari 1804  die op 10 januari 1827 trouwt met Alexandrine Feron. Moeder Henriette sterft op 5 maart 1824 en twee maanden later hertrouwt Alexis met Anne Marie.

Alexis Joseph overlijdt te Thulin op 13 februari 1832 en is dan 58 en weduwnaar van Marie Amand. Getuigen zijn veldwachter Pierre Joseph Grapin, 50, en wagenmaker Philippe Joseph Joye, 51.

Wanneer Anne Marie sterft heb ik nog niet gevonden. Wel dat het tussen 1825 en 1832 is. Wellicht niet in Thulin want ik vind haar overlijden daar niet in de BS.

Angélique Caroline Dorothée Amand

Zij wordt geboren te Gheluwe in West Vlaanderen op 30 juni 1790 en gedoopt op 1 juli. Peter is Petrus Ludovicus Geeraert en meter Angela Dorothea Van Damme.

Gheluwe lag toen in het district Menen en hoort nu bij Wervik. Boniface zal daar wel douanier geweest zijn. Zij is naaister van beroep wanneer ze te Thulin trouwt op 17 augustus 1825 met kleermaker Jean Baptiste Patte, geboren te Thulin op 3 februari 1802 als zoon van Thomas en Marie Thérèse Nicaise. Getuigen bij het huwelijk zijn: veldwachter A. Robette, 62, koster (clerc marguiller) Augustin Noël Joseph Leclercq, 48, herbergier Jean Baptiste Cartier fils, 26 en handelaar Augustin Joseph Lemaur, 40, allen van Thulin.

Ze krijgen 4 kinderen waaronder een zoon, Boniface Joseph Patte, geboren te Thulin op 28 mei 1826, eveneens kleermaker. Deze trouwt op 1 maart 1848 met Joséphine Hernaut, in 1820 eveneens geboren te Thulin, dochter van François Philippe Hernaut en Augustine Peltier. Hij overlijdt te Thulin op 12 november 1893. Hij heeft nog steeds nazaten in Thulin in de families Patte, Hernaut, Druart, Sigart, Prévot, Delcourt, Castelin, Stalins en misschien nog andere (Rinchon alliances, p. 97).

Jean Baptiste is overleden voor dit huwelijk. Angélique overlijdt op 86-jarige leeftijd in haar huis in Thulin om 21 uur op 27 maart 1872.

Eugenie Joseph Amand

Ze is geboren om 4 uur in de morgen op 15 november 1795 te Moeskroen en er dezelfde dag gedoopt. Vader Boniface is niet bij de doop aanwezig maar in de akte staat dat de ouders in de parochie St Barthélémy wonen. Peter is Jean Baptiste Quivron van Moeskroen en meter Marie Anne Treumerij van Petegem bij Oudenaarde. Ze zijn beiden in de parochie gedomicilieerd.

Op 1 mei 1821 trouwt ze te Adinkerke met Joannes Franciscus Lescrinier, een “kleermaker van stijle” wonend in Adinkerke die op 13 januari 1801 (23 nivose an IX) geboren is in Lombardsijde. Bij de aangifte van zijn geboorte is er ook een vrouw, Régine Kempijnck, 20 jaar en verblijvende in Westende. Dat kon dus toen in de Franse tijd.

Eugenie is bij haar huwelijk dienstmeid en woont in Veurne. Vader Bonifatius heeft met een akte voor notaris Cuvelier in Veurne toestemming gegeven voor het huwelijk op 18 maart. Getuigen zijn Pieter Van Lichtervelde, een herbergier van 50 uit Adinkerke, Henricus Dewitte, een schoenmaker van 40, Vistalus Schoolvaert, een paardensmid van 37 en Henricus Colbert, een douanier van 39 of zoals het in de akte staat “geemploijeerde der inkomende en uitgaande rechten”. De drie laatsten wonen in Veurne, sectie Bewelterpoort. Op de site inventaris.onroerenderfgoed.be lees ik hierover: “In oorsprong, landelijk gebied ten westen van de stad Veurne dat zich uitstrekte tot aan de Moeren; bestuurlijk behorende tot de Noordvierschaar van de kasselrij Veurne met eigen hoofdman, doch kerkelijk afhankelijk van Sint-Niklaas- en Sint-Denijsparochie; circa 1818 toegevoegd bij de stad Veurne. Volgens telling van 1697: eenentwintig huizen met 115 bewoners. Oude plaats- en huisnamen volgens archiefbronnen gekend uit de 13de, 16de-18de eeuw. Straatbenaming tot op heden vermeld gebied omvattend.”

Zij krijgen 6 kinderen. De twee eersten worden geboren in 1822 en 1824 in Loo, nu een deelgemeente van Lo-Reninge. Vader Joannes is daar dan kleerkamer maar waarschijnlijk omdat hij met een douaniersdochter getrouwd is, trekt hem dat beroep meer aan. Bij de geboorte van de twee volgende in 1826 en 1829 is hij douanier in Moeskroen. En ja, een douanier moet dikwijls van standplaats veranderen… in 1832 wordt een vijfde kind geboren en dan woont het gezin in Herzeeuw (Herseaux), een deelgemeente van Moeskroen. Hun zesde (en laatste kind) wordt geboren in Bulskamp, een poldergemeente die nu deel uitmaakt van Veurne. Joannes heeft dan de graad van douanier. In 1852 bij het huwelijk van een van hun kinderen in Rekkem staat als verblijfplaats Zandvliet. Joannes sterft te Sint-Andries op 5 mei 1875 in zijn woning “staande in deze gemeente langs de Leege weg geteekend numer 91A der sectie C”. Eugenie sterft op 27 maart 1881 in Brugge. Als beroep staat dan “gepensioneerd van de staat¨. Welk werk ze voor de staat gedaan heeft, weet ik niet. Ze woonde in de Jan Miraalstraat 26.

Marie Antoinette Amand

Ze is geboren op 5 december 1797 in Wuustwezel, in het huis gelegen in het gehucht Cruyswegh. Getuigen bij de aangifte zijn Jean Van der Vliet, een herbergier van 31 en Marie Rose (weer een vrouw, Franse tijd weet je wel…) Plissimier, de echtgenote van een douanebeambte, beiden wonend in Wuustwezel. Haar doopakte heb ik niet gevonden.

Ze verhuist met haar familie naar Stabroek en komt dan in Veurne terecht. Ze werkt er als dienstmeid wanneer ze op 2 december 1823  op 26-jarige leeftijd trouwt met de 22-jarige schoenmaker Norbertus Franciscus Constantinus D’hondt, op 17 februari 1801 (28 pluviose an IX) te Veurne geboren als zoon van Joannes en Rosalia Noote. Getuigen bij hun huwelijk zijn Franciscus D’hondt, 26 en slotenmaker, broer van de bruidegom, Joannes Noote, 49 en schoenmaker, oom van de bruidegom, Joannes Quartier, 27 en schrijver en Norbertus Verharne, 38 en sergeant van politie. De laatste twee getuigen zijn kennissen van Marie Antoinette. Alle getuigen bevestigen onder ede dat de naam van de bruidegom als D’hondt moet worden geschreven. Boniface en Thérèse hebbben hun toestemming gegeven met een akte verleden voor notaris Delamij in Boussu op 20 november en waren dus niet aanwezig bij dit huwelijk. Norbert heeft voldaan aan de trekking voor de nationale militie onder het trekkingsnummer 17 van het jaar 1820 en is ingelijfd bij de 6de afdeling als Flankeur in de eerste compagnie 3de bataljon infanterie.

We hebben hier te maken met een gezin dat op eenzelfde plaats blijft wonen, namelijk in Veurne. Ze krijgen er zeven kinderen waarvan er drie vroeg sterven. De eerste, Antonia Rosalia, net drie dagen na hun huwelijk geboren op 5 december, sterft na zeven weken op 22 januari 1824. Uit de overlijdensakte vernemen we dat ze in de Zuidstraat 38 wonen.  Hun tweede dochter Sophia Rosalia wordt geboren op 21 november 1824 en sterft al na 10 dagen. Dan staat er Zuidstraat 36! Dan krijgen ze opnieuw een dochter en wanneer hun zoon Henricus Cornelus Norbertus, geboren op 15 september 1828, na 25 dagen sterft op 10 oktober, wonen ze In de Nieuwe straat 8. Hij is een kind van een tweeling. Zijn zusje blijft in leven. Daarna krijgen ze nog een dochter en zoon. Deze wordt geboren op 9 augustus 1834 en dan wonen ze in de Noordstraat wijk A 6. Zo standvastig zijn ze dus ook niet, al blijven ze wel hun hele leven in Veurne.

Marie Antoinette wordt niet oud. Ze sterft op 39-jarige leeftijd op 29 november 1836 in het burgerlijk hospitaal “staende ter Houtmerkt wijk A n° 8”. Haar echtgenoot komt het overlijden aangeven. In de overlijdensakte staat nog over vader Boniface… gepensioneerde der douanen, 83, geboren in Thulin en wonende te Herson (zal wel Herseaux bedoeld zijn). Boniface was drie maanden eerder overleden in Bury maar ik denk dat zijn schoonzoon dat toen nog niet wist. Norbert zelf sterft ook jong. Hij is nog net geen 37 wanneer hij, in hetzelfde ziekenhuis sterft op 17 januari 1838. Zijn broer, slotenmaker Franciscus D’Hondt is het overlijden komen aangeven samen met Joannes Vanpeene, een dienstknecht in het hospitaal.

Charles Antoine Amand, mijn betovergrootvader.

Hyacinthe Josephe Amand

Ze is geboren in Stabroek op de 26ste fructidor (dit is de periode van de vruchten, “les fruits”, augustus-september) van het Republi­keins jaar 9, in onze jaartelling op maandag 13 september 1801. Vader Boniface komt haar geboorte aangeven. Hij woont dan in de de sectie n° 79. Getuigen zijn twee burgers uit Frankrijk: Louis Carpentier, 21, geboren in Barnevil in het département de la Manche die ook douanier is en in de 2de sectie woont op nummer 54 en een vrouw, Hyacinthe Josephe  Decand, 32, geboren in Lille, département de Douai. Bij de doop ’s anderendaags is deze laatste trouwens ook haar meter en naamgeefster. Peter is ook de voornoemde Carpentier, die echter vervangen wordt door Anne Catherine Van den Bergh, een vrouw die de peter vervangt… de Franse tijd!

Ze is naaister van beroep en 23 jaar wanneer ze te Thulin trouwt (zie de akte, deel 1, 2 en 3) op 11 november 1825 om 3 uur met Philip­pe Jac­ques Alexa­n­dre De­meuldre, geboren te Marche op 1 september 1792. Ik heb zijn geboorteakte nog niet gevonden. Hij is dan kleer­maker in Bous­su. Zijn vader Alexandre is gestorven op de eerste mei 1793, toen hijzelf nog maar acht maanden was. Zijn moeder Philippine Ma­tagne verblijft in Parijs en geeft toestemming voor het huwelijk via een akte verleden voor twee koninklijke notarissen van Parijs op 5 oktober. Er zijn vier getui­gen bij hun huwe­lijk, allen vrien­den van de echte­lin­gen en wonend in Thulin. Het zijn Pierre Jean Pour­celet, een rentenier van 49, Franç­ois Louis Lorio, een herber­gier van 47, Augustin Joseph Le­maur, een handelaar van 41 en Pierre Joseph Grapin, veldwach­ter, 44 jaar oud. Allen hebben de huwelijks­akte gete­kend, behalve Hyacinthe, die ver­klaart niet te kunnen lezen noch tekenen.

Ik denk dat Philippe Rinchon in zijn boek over Thulin over 2 van deze getuigen spreekt, waar hij het heeft over soldaten in het Franse leger van Napoleon. Op p. 271 staat: “A.J. Lemaur, sergeant major dans un régiment de ligne” en “Pierre Grapin”. Hij schrijft een beetje verder “J’ai souvent joué aux cartes avec Pierre Grapin qui idôlatrait toujours l’empereur Napoléon; dans une grande bataille, il avait eu les deux cuisses traversées d’une balle.” (deze Grapin was dus nog steeds een grote fan van Napoleon ondanks het feit dat een kogel zijn twee dijen doorboord had).

Het koppel krijgt tussen 1828 en 1837 vier kinderen die allen vroeg sterven. Op 31 augustus 1832 sterft zoon François  in Thulin. In de akte staat dat voormelde Lorio een grootoom van het twintig maanden oud jongetje is. Merkwaardig is dat hij sterft in het huis van Jean Baptiste Patte, zijn oom want hij is de echtgenoot van Angélique Dorothée, een zus van Hyacinthe. Die wonen dan dus ook nog in Thulin. Dat is toch eigenaardig want alle kinderen zijn geboren in Boussu en drie sterven daar ook in hun verblijfplaats en bij twee van de drie is de vader niet aanwezig bij de aangifte… In ieder geval zijn het twee kinderen van Boniface die zich dus nog eens zagen. Dat zal, behoudens misschien voor Anne Marie, niet het geval geweest zijn met de andere kinderen die in Limburg, Antwerpen en West-Vlaanderen woonden.

Hyacinthe Joseph sterft als weduwe in haar woning gelegen in een voorstad van Ath , in de wijk van Bussel, n° 31 op 17 juli 1866 om 17 uur, in de ouderdom van 65 jaar. Haar overlijden wordt aangegeven door Constantin Dutilleul, 56 en Vincent Dutilleul, 28, beiden dagloners en buren van haar. In de akte staat dat ze op het ogenblik van haar overlijden gedomicilieerd is in Maffles maar verblijft te Ath (waar Mafles nu bij hoort). Men heeft blijkbaar niet kunnen achterhalen wie haar ouders zijn. Ik heb het overlijden van haar echtgenoot niet kunnen vinden en ik weet ook niet wanneer en waarom ze naar Ath verhuisd is.

Félix Constant Amand

Hij is geboren op 27 oktober 1802 in Stabroek om 2 uur ’s nachts. Getuigen bij de aangifte zijn Denis Ducat, een luitenant bij de douanen van 51 jaar en Lambert Martin, een 26-jaar oude douanebeambte uit Hoevenen. Ze zijn dan beiden werkzaam in het het kantoor van “Putte France” waar ook vader Boniface werkt.

Bij de doop ’s anderendaags is diezelfde Lambert Martin peter en Adelaïde Ducat meter. Zij zal wel een zus van voormelde Denis zijn.

Félix is niet oud geworden want hij sterft, nog geen 5 jaar oud, op 26 augustus 1807 in Stabroek.

Jacques AMAND

Hij is geboren op 1 januari 1805 om 22 uur te Stabroek. Getuigen bij de aangifte zijn Joseph Mattot, 40 en Antoine Mercier, 37, douanebeambten gedomicilieerd in Stabroek. Hij is gedoopt op 2 januari met als peter Jacques Dingemans en als meter Marie Elisabeth Vandevelden.

Stabroek lag op de grens met Nederland in het kanton Ekeren en het département des deux Nèthes.

Zijn ouders zijn op 18 juni 1815 naar Thulin teruggekeerd. Daar heeft Jacques een slecht lot getrokken, n° 24, wat hem verplichtte tot legerdienst “bij de Hollanders”, zoals Leon Amand schrijft. Hij was vrij van militaire dienst bij zijn huwelijk.

Jacques is op 23-jarige leeftijd gehuwd op 30 januari 1828 om 11 uur te Boussu met Marie Thérèse Joseph (Therese) Ducobu, een naaister van 28 uit Boussu. De getuigen bij het huwelijk zijn allemaal familieleden: Alexandre Demeuldre, 33, kleermaker, schoonbroer van de bruidegom, Eloi Delaunois, 35, handelaar, schoonbroer van de bruid, Antoine Ducobu, 40, rentenier en Norbert Ducobu, 33, broers van de bruid, allen van Boussu. De bruid is geboren op 14 juni 1799 te Boussu als dochter van Antoine Ducobu en Henriette Deham. 

Jacques is douanier geworden en moet dus net als zijn vader veel verhuizen. In 1828 woont hij in Thulin en na zijn huwelijk in Boussu. Hij is in 1835 “beambte der uitgaande rechten” (lees douanier) in Wuustwezel en in 1837 onderbrigadier in Merksplas en in 1840 in Oorderen. Dit dorp is verdwenen. Het werd in 1965 afgebroken om plaats te maken voor de Antwerpse haven. In 1844 is hij brigadier in Sint Gillis Waas. In 1847 bij de geboorte van zijn laatste kind Emile is hij brigadier residerende in De Klinge (arrondissement Dendermonde) en er gedomicilieerd “zegge te Stabrouk”! Hij is er dan 43 en zijn vrouw 48!

Het gezin krijgt 7 kinderen. Zie voor het verdere nageslacht “Over Jacques Amand en Marie Thérèse Ducobu en hun nakomelingen”.

De beide echtelingen overlijden allebei in Sint-Niklaas. Marie Thérèse op 25 november 1878, ze is dan 79. en Jacques op 26 juni 1879. Hij is 74 geworden. Hierbij een doodsprentje van hem en zijn echtgenote.

We weten ook nog dat Jacques getuige was bij het huwelijk van zijn schoonbroer Norbert Joseph Ducobu met Rosalie Catherine Amand in Boussu in 1828. Deze Rosalie zit niet in de Amand- tak van Thulin.

Ze wordt geboren en gedoopt op 26 juni 1712 te Thulin. Peetouders zijn Pierre Joseph Amand en Catherine Dorothee Denis, van de parochie St Amand (Onder welke gemeente ressorteert deze parochie?). Deze peter is waarschijnlijk de vader van Alexis, die dan geboren is rond 1660. Het is waarschijnlijk dezelfde peter als die van Pierre Joseph in 1699, zoon van Jean François en Anne Cantineau.

Catherine Joseph is meter van Marie Michelle Josephe Le Blou (° 30 juni 1732). In die akte staat dat ze niet kan schrijven.

Ze huwt op 25 jarige leeftijd op 17 februari 1738 te Thulin met François Dubus. Hij is 29. Getuigen zijn Ignace Populaire en Ignace Joseph Sigar, fils de censier, beiden uit Thulin. Ze krijgen 7 kinderen.

Jacques sterft te Thulin op 24 december 1757 en Catherine overlijdt er op 18 januari 1760 op 47 jarige leeftijd en wordt er op dezelfde dag begraven. Er staat dat ze ongeveer 50 jaar is.

De naam Dubus komt in Thulin ook regelmatig terug, ook in verband met Amand trouwens. Zie hiervoor op geneanet, onder meer de stamboom van Frédéric Quévy (fquevy).

Jacques Joseph Amand

Geboren en gedoopt op 19 oktober 1713 te Thulin (PR, film 456, p. 86). Peetouders zijn Jacques Tilliot, zoon van Jean Tilliot en Marie Agnesse Tilliot, zus van de peter. Deze Jacques Tilliot is ook peter van een dochter van Marie Catherine Amand in 1716. Misschien weer een aanduiding dat Marie Catherine en Alexis zus en broer zijn.
Jacques Joseph is overleden vóór november 1716 want dan wordt er weer een kind met die naam geboren. Ik heb zijn overlijdensakte echter niet gevonden.

Over de familie Tilliot geef ik hier nog wat meer informatie.

Jean Amand en Jean Tilliot waren beiden censiers. Ik denk dat hij zeker 5 kinderen had: Jacques, Marie Agnes, Thérèse Joseph, Anne Marie en Marie Catherine, die dan van dezelfde generatie zijn als Alexis Amand.

Het grafschrift van Jean Tilliot staat in het boek over “Thulin, sa géographie…” op p. 319:
Icy reposent les corps de Jean Tilliot, en son temps, censier de Thulin, décédé le … de septembre 1721, âgé de 80 ans et de Agnès Robette, son épouse, décédée le … Sa première épouse, Anne Gertrude Boulenger est décédée le 23 avril 1697.

Hij wordt ook vermeld op p. 205 bij verwerving van grond: …Jean Tilliot manant du dit Thulin acquérant pour lui et Anne Boulenger sa femme …

Nicolas Joseph Amand

Hij wordt geboren en gedoopt op 9 april 1715 te Thulin. Hij heeft bekende peetouders: Jacques Ignace Lorio en Marie Joseph Tromont, beiden uit Thulin. Beiden kunnen niet schrijven, zo staat in de akte, maar… Jacques Ignace Lorio was organist in Thulin, zo blijkt uit zijn grafschrift, dat te lezen is in “Thulin, sa géograhie,…”, p. 320:
En attendant la résurrection, reposent ici les corps de Jacques-Ignace Lorio, organiste de Thulin, âgé de 72 ans, décédé le 25 décembre 1746 et de Thérèse-Josephine Tilliot, son épouse, décédé 18 de septembre 1740, âgée de 73 ans.
Volgens dezelfde bron was hij van 1741 tot 1743 “massard” (dit is gemeenteontvanger), in 1745 “greffier” en in zijn laatste levensjaar “lieutenant mayeur et adjoint au maire”.
Zijn echtgenote, Thérèse Josephine Tilliot, was meter van Estienne Joseph Amand en van Erneste Joseph Amand.

Nicolas Joseph huwt te Thulin voor de kerk op 25 jarige leeftijd op 30 juli 1740 met de veertigjarige Marie Agnes de Halle. Getuigen zijn Jacques en Alexis Amand, beiden fils de chaufournier en van Thulin. Ze kunnen niet schrijven. Dit zullen wel twee van zijn broers zijn. Hun vader, Alexis, is inderdaad chaufournier.

Zijn echtgenote wordt gedoopt op 5 mei 1698 te Thulin als dochter van Pierre de Halle en Marie Letot. Zij is een broer van Nicolas, ongeveer een jaar eerder geboren op 7 mei 1697. Deze trouwt een eerste maal met Marie Françoise Lestrade op 29 maart 1730 en een tweede maal op 29 juni 1756 met Anne Joseph Feron.

In Thulin vind ik geen kinderen van Nicolas Joseph en Marie Agnes. Ze zijn waarschijnlijk uit het dorp getrokken. Toch heb ik nog volgende gegevens over hem kunnen vinden:

– Op 22 augustus 1772 is hij te Thulin peter van François Philippe Dubus, zoon van Jean Joseph en Elisabeth Joseph Mahieu. Meter is Marie Thérèse Dufrenne.

– Zou hij peter zijn van Nicolas Joseph Delwart, zoon van Jean Baptiste en Catherine Joseph Henault op 25 februari 1738? Er staat dat hij fils de manoeuvre is en dat zou dan weer niet kloppen. Meter was Marie Catherine Prouveur, fille de manoeuvre.

– In de Archives communales van Thulin n° 111 is er in een document “supplément de timbre à la crijée du marais de Thulin du 19 mars 1790” sprake van de weilanden genoemd moeras, “des prairies dites Marais”. Daarvan was het 5de perceel van Nicolas Joseph Amand. Was het deze Nicolas Joseph? “La 5e contenante un bonnier tenant à la précédente à la chasse d’Imbihan et aux parties Vanderbelen qu’a tenu Nicolas Joseph Amand à 185 livres l’an. Adjugé au prix de 140 livres à Pierre Philippe Joseph Dubois, caution François Clerquin.”

Jacques Joseph Amand

Hij wordt geboren en gedoopt op 15 november 1716 te Thulin (PR, film 456, p. 93). Peetouders zijn de pastoor, F. Jean en Jenne Françoise Maresteau “de la paroisse du pomesieur (= waarschijnlijk “primissarius, kapelaan”). (Ik vind in 1690 ook ene Nicolas Maresteau, kapelaan van Thulin, peter van Marie Catherine Lestrade (Philippe Rinchon, Les Rinchon de Thulin et leurs alliances). Waarom geen “echte” peter?

Rinchon spreekt op p. 138 van F. JEAN, die pastoor was in Thulin van 1710 tot 1745. “Philippe-François Jean natif de Ghlin-les-Mons qui s’est tenu à sa portion congrue, d’où il advint que son successeur se trouva fort embarrassé pour retrouver tout ce qui était bien de cure. + en mai 1745 peu de jours avant la bataille de Fontenoy; a fondé quatre obits.” (hij hield zich aan zijn mager loon wat het zijn opvolger moeilijk maakte om te weten wat de parochie eigenlijk toebehoorde; hij stichtte vier jaarmissen (?)

In 1748 is Jacques Joseph manouvrier. In “La vie quotidienne des Thulinois au 17e siècle” lezen we: “Parmi les plus pauvres de notre société figurent les gens qui doivent se satisfaire d’emplois irréguliers. Ce dont les journaliers et les saisonniers que l’on appelle aussi manouvriers. Leurs employeurs leur confient généralement les tâches les plus lourdes ou les plus pressantes telles que labourer, faucher, battre le grain, mais aussi faire du terrassement ou abattre des arbres.” (het waren dus de armsten van de maatschappij met zeer onregelmatig en zwaar werk, zoals ploegen, maaien, het graan dorsen, maar ook grondwerk verrichten en bomen vellen).

We weten nog van hem dat hij niet kan schrijven.

Hij is peter van Nicolas Joseph Feron, zoon van Jacques François, manoeuvre, en Marie Joseph Leclercq op 24 september 1736. Meter is Marie Catherine Terloque. Op 7 juli 1735 krijgt dit paar een andere zoon, Jean François. Meter is dan ene Marie Catherine Amand van Boussu.

Verder is hij peter op 13 juli 1737 van Jacques Ignace Lestrade, zoon van Philippe, censier, en Catherine Tromont.

Hij is waarschijnlijk ook peter van Jean Joseph Buisson, zoon van Martin, cordonnier en Jeanne Cizaire op 25 mei 1740 te Thulin. Er staat dat hij fils de chaufournier is. Meter is Marie Joseph Dassonville, fille de censier.

Hij trouwt op 15 september 1744 met Marie Catherine Gros, geboren rond 1720 en overleden op 29 september 1783 te Thulin (tables, PR p. 176). Bij de huwelijkakten staat in de marge de datum en “Jacques Roland épousa Gros Marie Catherine”. Dat is duidelijk een vergissing: Roland moet Amand zijn. In diezelfde marge staat ook dat de originele huwelijksakte in het doopselregister staat. Ook daar staat in de akte een onduidelijk “Roland” en onder de akte het juiste “Amand”.

Marie Catherine Gros sterft te Thulin op 29 september 1783 om twee uur ’s nachts. Ze is dan 67. Ze wordt ’s anderendaags begraven.

Hij overlijdt op 27 december 1788 te Thulin op 72 jarige leeftijd. Hij wordt er begraven op 29 december. In de akte staat dat hij 74 jaar oud is. Ze krijgen 8 kinderen.

Alexis Joseph Amand

Hij wordt geboren en gedoopt op 23 mei 1718 te Thulin met als peetouders Nicolas Quantins, die getekend heeft en Marie Marguerite Lorimier, beiden van Thulin. Dit is dezelfde meter als bij een zoon van Jean François. Zouden Jean François en Alexis dan toch broers zijn? Volgens mij zijn het eerder neven. In 1743 is hij manouvrier en in 1746 ouvrier.

Hij huwt op 6 november 1742 met Adrienne Lemaire in Bruay-sur-l’Escaut (alexis amand, tables) en krijgt 8 kinderen. Ik kan de huwelijksakte niet vinden op de site van Bruay. Het jaar 1742 ontbreekt. Adrienne is geboren op 19 oktober 1713 in Bruay-sur-l’Escaut en gestorven op 12 februari 1773 in Thulin (geneanet martine delcourt). In een akte van 1750 staat dat beiden leefden “du travail de leurs mains”.

Op 19 december 1769 is hij peter bij de doop van Marie Celestine Caqueux, dochter van Pierre Joseph en Jeanne Joseph Lorimier. Meter is Marie Françoise Caqueux.

Hij sterft op 4 januari 1777 te Thulin op 58 jarige leeftijd.

Thérèse Joseph Amand

Zij wordt geboren te Thulin op 15 december 1719 om 7 uur ’s morgens. Bij de doop op dezelfde dag is vader Alexis niet aanwezig. Peter is Ignace Bosquez en meter Thérèse Joseph Robert, “fille de ménager”, waarschijnlijk een zus van moeder Marie-Claude. Ik heb verder geen gegevens over haar gevonden.

Jean Joseph Amand

Hij wordt te Thulin gedoopt op 5 maart 1721. Zijn peetouders zijn Jean Baptiste Huart, zoon van een werkman en Marie Barbe Thérèse Figne van de parochie Hainin. Hij is overleden voor 1729 wanneer weer een zoon met dezelfde naam geboren wordt. Ik heb zijn overlijdensakte niet gevonden.

Etienne Joseph Amand

Estienne Joseph wordt geboren op 10 november 1723 te Thulin om 2 uur in de morgen en dezelfde dag gedoopt. Peetouders zijn Estienne Hautois, kolenbrander van Elouges, een dorp even ten zuiden van Thulin, en Therese Joseph Tilliot, fille de censier van Thulin. Beiden hebben niet getekend. Vader Alexis is ook hier niet aanwezig. Nogmaals blijkt hier de band tussen Tilliot en Amand. Meter Thérèse Joseph was gehuwd met Ignace Lorio, peter van het derde kind van Alexis.

Estienne Joseph huwt op 24 april 1759 te Angreau in de kerk St Amand met Marie Philippe Image, rond 1725 geboren te Angreau in het kanton Dour als dochter van Antoine en Marie De Croolst. Getuigen bij hun huwelijk zijn Jean Baptiste Lestrade, Pierre Joseph Lestrade, Isabelle Tromond en Anne Marie Amory. Angreau ligt ten zuidwesten van Dour, vlak tegen de Franse grens.

Ik heb 5 kinderen uit dit huwelijk genoteerd. Hij sterft op 15 oktober 1800 te Thulin op 76 jarige leeftijd en wordt er ’s anderendaags begraven, 70 jaar oud. Marie Philippe overlijdt te Thulin op 5 december 1816 om 2 uur in haar huis n° 157. Ze is dan 91. Het overlijden wordt aangegeven door haar zoon Alexandre Joseph, dagloner en 50 jaar oud en Philippe Joseph Joye, een wagenmaker van 36. De datum die in het begin van de akte staat, 25 november, klopt dus niet. Dat blijkt ook als je naar de akte kijkt die ervoor staat.

Van Estienne Joseph weet ik nog dat hij peter is van Julien Le Blou. Meter is daar Marie Françoise Lorimier, dochter van een huisman.

Jean Joseph Amand

Hij wordt te Thulin geboren op 17 december 1729 om 18 uur. Bij de doop ’s anderendaags zijn de peetouders Jacques Denis Gilmand, een dienstknecht en Marie Catherine Cirlocq, dochter van een huisman. Ze zal ook wel meter geweest zijn van een zoon van Anthoine Crépin, een paar maanden eerder.

Hij is overleden voor 1731 wanneer weer een zoon met dezelfde naam geboren wordt. Ook deze overlijdensakte heb ik niet gevonden.

Jean Joseph Amand, mijn rechtstreekse voorvader (zie onder 3de generatie Jean Josep Amand x Marie Thérèse Crépin).